Objaśnienie obligacji z transferem ryzyka kredytowego (CRT)

Ryzyko kredytowe zawsze stanowiło istotę bankowości. Za każdym razem, gdy bank udziela pożyczki – czy to kredytu hipotecznego, samochodowego, czy komercyjnego – przyjmuje na siebie ryzyko niewypłacalności kredytobiorcy. Tradycyjnie banki uwzględniały to ryzyko w całości w swoich bilansach. Jednak w ciągu ostatnich dwóch dekad pojawiły się nowe struktury, które pozwalają instytucjom finansowym redystrybuować to ryzyko na szersze rynki kapitałowe. Jedną z najważniejszych innowacji w tej dziedzinie są obligacje transferujące ryzyko kredytowe (CRT) .

Czym są obligacje CRT?

Obligacje CRT to papiery wartościowe, których celem jest przeniesienie części ryzyka kredytowego portfela pożyczek – często kredytów hipotecznych na cele mieszkaniowe – z banku lub podmiotu finansowanego przez rząd (GSE), takiego jak Fannie Mae lub Freddie Mac, na inwestorów prywatnych. W istocie, obligacje CRT umożliwiają pożyczkodawcom dzielenie się ryzykiem niespłacenia swoich pożyczek z inwestorami instytucjonalnymi, zamiast ponosić wszystkie potencjalne straty.

Dzięki temu banki i przedsiębiorstwa sektora publicznego mogą:

Zmniejszenie wymogów kapitałowych w ramach ram regulacyjnych, takich jak Bazylea III i Bazylea IV .
Uwolnij potencjał bilansu, aby móc udzielać większej liczby pożyczek.
Zapewnij nową klasę aktywów inwestorom poszukującym zysków.

Jak działają obligacje CRT?

Struktura obligacji CRT jest pod pewnymi względami podobna do papierów wartościowych zabezpieczonych hipoteką (MBS) , ale z innym naciskiem. Zamiast odprowadzać odsetki i spłatę kapitału od kredytobiorców, obligacje CRT koncentrują się na absorbowaniu strat kredytowych z bazowego portfela kredytów hipotecznych.

Oto jak to zwykle działa:

Identyfikowana jest pula kredytów hipotecznych, zwykle są to kredyty wysokiej jakości, które spełniają kryteria Fannie Mae, Freddie Mac lub wewnętrzne standardy banku.
Podmiot emitujący tworzy transze papierów wartościowych CRT. Każda transza reprezentuje pewien poziom ryzyka, przy czym transze o niższym ratingu absorbują straty w pierwszej kolejności, a transze o wyższym ratingu – straty tylko w przypadku poważnych niewypłacalności.
Inwestorzy kupują te obligacje i w zamian otrzymują okresowe płatności kuponowe , których cena odzwierciedla podejmowane przez nich ryzyko straty.
W przypadku niespłacenia pożyczek w puli straty są dzielone pomiędzy inwestorów CRT według priorytetu transzy, zaczynając od obligacji najbardziej podporządkowanych.

Funkcja absorbująca straty odróżnia obligacje CRT od standardowych obligacji MBS, w przypadku których inwestorzy są zazwyczaj chronieni gwarancją rządową.

Rodzaje obligacji CRT

Rynek kin CRT rozwinął się w kilka odrębnych struktur, napędzanych głównie przez Fannie Mae i Freddie Mac od 2013 roku. Do najpopularniejszych formatów należą:

STACR (Structured Agency Credit Risk) – wydany przez Freddie Mac.
CAS (Connecticut Avenue Securities) – wyemitowane przez Fannie Mae.
Prywatne CRT – podobne struktury emitowane przez banki lub instytucje prywatne spoza ram GSE.

Każdy z tych programów emituje obligacje w ramach wielu transz ryzyka, często oznaczanych jako M1, M2, B1, B2 itd., od obligacji o stopniu inwestycyjnym do obligacji spekulacyjnych o wysokiej rentowności.

Korzyści dla banków i GSE

Dla emitentów obligacje CRT zapewniają szereg korzyści:

Ulga kapitałowa: Przenosząc ryzyko kredytowe, instytucje mogą utrzymywać mniejszy kapitał regulacyjny w stosunku do swoich portfeli kredytów hipotecznych.
Zarządzanie płynnością: Mogą reinwestować kapitał w nowe działania pożyczkowe, wspierając wzrost rynku mieszkaniowego.
Dyscyplina rynkowa: Zaangażowanie prywatnych inwestorów w ryzyko kredytowe tworzy mechanizm cenowy, który odzwierciedla opinię rynku na temat warunków kredytów hipotecznych.

Korzyści dla inwestorów

Dla inwestorów obligacje CRT oferują:

Atrakcyjna stopa zwrotu: wyższe kupony w porównaniu z papierami wartościowymi zabezpieczonymi hipotekami (MBS) lub obligacjami skarbowymi, ze względu na wyraźne narażenie na ryzyko.
Dywersyfikacja: Ekspozycja na amerykańskie kredyty mieszkaniowe, klasa aktywów nieskorelowana bezpośrednio z akcjami ani obligacjami korporacyjnymi.
Transakcje ryzyka: Możliwość wyboru ekspozycji na różne poziomy ryzyka, od stopnia inwestycyjnego do wysokodochodowego.

Zagrożenia

Mimo swojej atrakcyjności, obligacje CRT wiążą się z istotnymi ryzykami:

Ryzyko kredytowe: Inwestorzy mogą stracić kapitał, jeśli liczba niewypłacalnych zobowiązań przewyższy oczekiwania.
Ryzyko płynności: Obligacje CRT są mniej płynne niż papiery wartościowe zabezpieczone hipotekami (MBS) lub obligacje skarbowe, a obrót nimi koncentruje się w wyspecjalizowanych instytucjach.
Ryzyko rynkowe: Ceny obligacji CRT mogą ulegać znacznym wahaniom w zależności od zmian na rynkach nieruchomości, stóp procentowych lub warunków makroekonomicznych.
Ryzyko regulacyjne: Zmiany w polityce mieszkaniowej USA, reformie GSE lub przepisach kapitałowych mogą zmienić ekonomikę emisji CRT.

Obligacje CRT w praktyce

Pierwsze duże programy CRT zostały uruchomione w 2013 roku, gdy amerykańscy regulatorzy i decydenci dążyli do zmniejszenia narażenia podatników na ryzyko związane z kredytami hipotecznymi po kryzysie finansowym w 2008 roku. Od tego czasu Fannie Mae i Freddie Mac przeniosły setki miliardów dolarów ryzyka związanego z kredytami hipotecznymi na prywatnych inwestorów.

Typowa transakcja może wyglądać następująco:

Wybrano pulę kredytów hipotecznych na jedną rodzinę o wartości 30 miliardów dolarów.
Fannie Mae emituje papiery wartościowe CRT o wartości 1 miliarda dolarów w wielu transzach.
Inwestorzy kupują te obligacje i w zamian biorą na siebie określoną część potencjalnych strat kredytowych — na przykład pierwsze 500 milionów dolarów niewypłacalności.
Jeśli liczba niewypłacalności jest niższa od oczekiwanej, inwestorzy odzyskują swoje kupony i kapitał. Jeśli liczba niewypłacalności gwałtownie wzrośnie, ponoszą straty przed podatnikami.

Rola CRT w stabilności finansowej

Obligacje CRT są często postrzegane jako mechanizm korzystny dla obu stron :

Ograniczają ryzyko systemowe poprzez przesunięcie potencjalnych strat na rynku mieszkaniowym z bilansów rządowych.
Umożliwiają prywatnym inwestorom ponoszenie ryzyka w zamian za zysk.
Zapewniają przejrzystość i ustalają ceny rynkowe w zakresie ryzyka kredytowego związanego z kredytami hipotecznymi w USA.

Krytycy twierdzą jednak, że obligacje CRT mogą przesunąć ryzyko do mniej uregulowanych obszarów systemu finansowego i zwiększyć napięcia w przypadku poważnego kryzysu na rynku nieruchomości.

Patrząc w przyszłość

Ponieważ ramy regulacyjne, takie jak Bazylea IV, nadal kładą nacisk na efektywność kapitałową, obligacje CRT prawdopodobnie pozostaną kluczowym narzędziem dla banków i przedsiębiorstw sektora publicznego. Globalna adopcja może również wzrosnąć: europejskie banki eksperymentowały już z podobnymi transferu ryzyka (SRT) , a instytucje azjatyckie mogą pójść w ich ślady.

Dla inwestorów obligacje CRT nadal będą oferować możliwości uzyskania dochodu, ale tylko tym, którzy rozumieją złożoność ryzyka kredytowego związanego z nieruchomościami mieszkaniowymi i są w stanie tolerować zmienność.